Δύο τεχνητά μεγάλα δάχτυλα ποδιού, από τα οποία το ένα βρέθηκε σε μια αιγυπτιακή μούμια.
Τα ευρήματα που χρονολογούνται πριν από το 600 π.Χ. φέρουν ίχνη χρήσης, ενδείξεις ότι είχαν φορεθεί και δεν χρησιμοποιήθηκαν μόνο για να αποκατασταθεί η σωματική ακεραιότητα στις μούμιες, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα από την βρετανικό ιατρικό περιοδικό The Lancet.
Η Ζακλίν Φιντς (Βιοϊατρικό Κέντρο Αιγυπτιολογίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, Βρετανία) δείχνει ότι μια πρόθεση κατασκευασμένη από ξύλο και δέρμα που διατηρείται στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου, και ένα άλλο τεχνητό μεγάλο δάχτυλο ποδιού που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, είχαν βοηθήσει πραγματικά τους ιδιοκτήτες τους στο περπάτημα.
Δρ. Φιντς έχει στρατολογήσει δύο εθελοντές που έχουν χάσει το μεγάλο δάχτυλο του δεξιού τους ποδιού για να δοκιμάσουν τη χρήση αυτών των ακριβών αντιγράφων: η μία έχει δύο αρθρωτά τμήματα από ξύλο και ένα τρίτο πιθανώς από δέρμα, και η άλλη είναι φτιαγμένη από ένα είδος χαρτομάζας, καλυμμένης με ζωγραφισμένο γυψοκονίαμα. Αυτή η δεύτερη πρόθεση ονομάζεται μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του Γκρέβιλ Τσέστερ, προς τιμήν του συλλέκτη ο οποίος επέτρεψε στο Βρετανικό Μουσείο να το αποκτήσει το 1881.
Τα πρώτα βήματα του συγκεκριμένου κλάδου της ιατρικής θα πρέπει επομένως να πιστωθούν στους αρχαίους Αιγυπτίους.
Η επιστήμη της προσθετικής, σύμφωνα με την κα. Φιντς άρχισε να εμφανίζεται στην κοιλάδα του Νείλου πολλούς αιώνες πριν από τη δημιουργία ενός τεχνητού ποδιού που χρονολογείται από το 300 περίπου π.Χ., βρέθηκε σε ένα πλούσιο ρωμαϊκό τάφο στη Σάντα Μαρία ντι Κάπουα, και μέχρι σήμερα θεωρείται ως το αρχαιότερο γνωστό λειτουργικό προσθετικό μέλος.
ΠΗΓΗ: zougla.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι απόψεις των αναρτήσεων δεν ταυτίζονται υποχρεωτικά με τις δικές μας.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.