Πολιτικοί στον … κόσμο τους‏

Από τη συζήτηση  στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό αποκόμισατην εντύπωση πως πολλοί  υπουργοί και βουλευτές δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί την πραγματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Αλληλοκατηγορήθηκανμεταξύ τους –όπως κάθε φορά- παρ ότι ψήφισαν τον ίδιο Προϋπολογισμό και μετέτρεψαν το Κοινοβούλιο σε κομματικό  βήμα, όπου στελέχη του ΠΑΣΟΚ διαγκωνίστηκαν για την επομένη μέρα στο κόμμα τους.

Έδειξαν, έτσι, υπερβολική αγωνία για το πολιτικό τους μέλλον, τη στιγμή πουκρίνεται το μέλλον της χώρας και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό.

Τι συμβαίνει; Ή ορισμένοι ενεργούν έτσι λόγω μειωμένων αντιληπτικών ικανοτήτων  ή  αγωνιούν περισσότερο για τη  νομή της εξουσίας και τηνκαρέκλα, από ό,τι για το μέλλον της χώρας. Ας διαλέξουν.

Ευτυχώς, υπήρξαν και εξαιρέσεις –φιλότιμοι πολιτικοί- που δημιουργούν τηνελπίδα ότι σ’ αυτό τον τόπο δεν έχουν όλα καταρρεύσει και ότι μπορεί η«ανάκαμψη», που είναι το ζητούμενο, να αρχίσει από την πολιτική αφού αργεί στην οικονομία .

Τα γράφω όλα αυτά γιατί διαπιστώνω ότι η πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού της χώρας, που μας οδήγησε σ’ αυτή την κατάντια, στη χρεοκοπία, εξακολουθεί να συμπεριφέρεται λες και δεν έχουμε χρεοκοπήσει , λες και δεν έχει φτωχύνει το 80% του ελληνικού λαού, λες και δεν έχει εξευτελιστεί η χώρα στο εξωτερικό,λες και δεν έχει ευθύνες για όλα αυτά.Δείχνει ότι αγωνίζεται περισσότερο να  παραμείνει γαντζωμένη στην  όποια εξουσία έχει, παρά να «θυσιαστεί» για το κοινό συμφέρον .

Θα  περίμενα από τα πολιτικά στελέχη, που έχουν ευθύνες, περισσότερη ειλικρίνεια. Να πουν στους ψηφοφόρους τους «κύριοι και κυρίες αποτύχαμε, πάμε σπίτια μας», αντί να προσπαθούν να επανεκλεγουν η να αναβαθμιστούν κιόλας στη θέση του .. σωτήρα.

Αντίθετα, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι η κοινωνία τους έχει ξεπεράσει,κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται ότι οι ίδιοι σήκωσαν ψηλά τα χέρια καιπαρέδωσαν  την εξουσία σ έναν τεχνοκράτη, τον κ. Παπαδήμο.

Παραμένουν μονότονα  κουραστικοί, αναπαλαιώνοντας τις ίδιες ιδέες καιβάζοντας καινούργιο περιτύλιγμα σε παλιά  τσιτάτα και ιδεολογήματα, τη στιγμή που η Ευρώπη αλλάζει, η κοινωνία αναζητά ελπίδα και οι Έλληνες μια θέση στον ήλιο .

Αυτοί οι πολίτες θα κληθούν να ψηφίσουν και να επιλέξουν, δυστυχώς, από τηνπαλέτα εκείνων που μας οδήγησαν εδώ. Θα αναζητηθούν … σωτήρες από τους υπευθύνους της καταστροφής, καθώς η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού δενείναι υπόθεση μιας μέρας, αλλά μιας εποχής.Η χώρα δεν βιώνει  μόνο τη συνταρακτική οικονομική κρίση, αλλά και έναπολιτικό αδιέξοδο -και αυτό, ίσως, είναι το χειρότερο.

«Ζητείται ελπίς«, είχε πει πριν από πολλά χρόνια ο Αντώνης Σαμαράκης και ακόμα εξακολουθεί να ζητείται.

Ανδρέας Κωνσταντάτος

aixmi.gr