Ο ίδιος μίλησε για το σημείο συνάντησης δυνάμεων της εξωτερικής άμυνας, όπως ο στρατός με τις αρχές τήρησης της εσωτερικής τάξης, που είναι οι υπηρεσίες ασφαλείας και τη συνέργειά τους. «Με τέτοιες στρατιωτικές καταβολές τι είδους προστασία μπορεί να προσφερθεί στους πολίτες», αναρωτήθηκε, δίνοντας σαν παράδειγμα τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε ο τυφώνας Κατρίνα. Εξήντα πέντε εκατομμύρια ευρώ έχουν επενδυθεί σε αυτή την Επιτροπή το διάστημα 2004-2006, ενώ θα δαπανηθούν ακόμη 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ το διάστημα 2007-2013. «Χρηματοδοτούμε την πολεμική βιομηχανία στην έρευνα για την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων που μετά μας τα πουλάνε εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη και, αν συνυπολογίσουμε και το κόστος στις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας, αντιλαμβανόμαστε ότι τους πληρώνουμε τριπλά», είπε στην «Ε» ο ερευνητής.Θεωρεί ότι καθώς η ασφάλεια τείνει να λάβει ηγεμονικές διαστάσεις εις βάρος του δικαίου στις δημόσιες και διεθνείς συζητήσεις, όπως έχει γίνει ο νεοφιλελευθερισμός σε οικονομικό επίπεδο, τότε η ασφάλεια και ο νεοφιλελευθερισμός είναι οι δύο όψεις του νομίσματος που ονομάζεται παγκοσμιοποίηση. Την προοπτική ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας να καταντήσει πιο επικίνδυνος για τη δημοκρατία από την ίδια την τρομοκρατία, ανέδειξε ο διευθυντής του StateWatch, Τόνι Μπάνιαν, καθώς πολλά από τα μέτρα που θεσπίζονται για την αντιμετώπισή της δεν έχουν σχέση με την τρομοκρατία αλλά με τον κοινωνικό έλεγχο. «Αυτό που επιτρεπόταν κατ' εξαίρεση τείνει να γίνει το κανονικό», επισήμανε θίγοντας τις συντηρητικές πολιτικές που έχουν κάνει αυτές τις επιλογές. Για τις νέες προκλήσεις που αναφύονται στο Διαδίκτυο μέσω των γραφικών αναπαραστάσεων που επιλέγουν οι χρήστες του (avatar) σε μια σειρά καθολικά επιτηρούμενων δικτυακών τόπων, όπου μπορούν να ζουν μια δεύτερη ζωή, μίλησε η Τζένιφερ Γουίτσον (Πανεπιστήμιο Κάρλτον, Οτάβα, Καναδάς).Η καθηγήτρια Λίλιαν Μήτρου (Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Ελλάδα) έθιξε το ζήτημα μετατροπής όλων των χρηστών σε εν δυνάμει υπόπτους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα δικαιώματά τους, κάτι που γίνεται καθώς η νομοθεσία επιτρέπει την αποθήκευση των δεδομένων από τη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων.ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/06/2008




Το όνομα αυτού «Γαλιλαίος» και βοηθοί του οι 30 δορυφόροι, οι οποίοι είναι ειδικά εξοπλισμένοι ώστε να εντοπίζουν πού βρίσκεται ο,τιδήποτε κινείται πάνω στη Γη: Από την ταχύτητα και τη φορά ενός αυτοκινήτου έως και τη μετακίνηση ανθρώπων, εάν τελικώς εγκριθεί η πρόταση της γερμανικής προεδρίας για ηλεκτρονική ταυτότητα στους ευρωπαίους πολίτες (εφοδιασμένη με μικροτσίπ). **Ακόμη, όμως, κι αν δεν περάσει η γερμανική πρωτοβουλία, το «Γαλιλαίος» θα μπορεί να φωτογραφίζει και να βιντεοσκοπεί κάθε δραστηριότητα με ακρίβεια ενός έως πέντε μέτρων. **Θα μπορούσε μάλιστα να κάνει ιχνηλάτηση με ακρίβεια εκατοστών, όπως γίνεται σε πολλές στρατιωτικές και κατασκοπευτικές εφαρμογές, εάν βεβαίως δεν υπήρχε η ιονόσφαιρα, η οποία «θολώνει» κάπως την εικόνα, σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή φυσικής του διαστήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ξεν. Μουσά.Οι εφαρμογές του συστήματοςΗ εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου έχει γίνει από το 2005, ενώ μέσα στο 2008 θα τεθούν σε τροχιά άλλοι τέσσερις, οπότε και θα δημιουργηθεί ο πρώτος επιχειρησιακός σχηματισμός που θα αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητες του συστήματος. Το εγχείρημα έχει κινήσει το ενδιαφέρον όχι μόνο των ΗΠΑ, που βλέπουν ότι χάνεται η πρωτοκαθεδρία τους με το Σύστημα Επίγειας Θέσης (Ground Positioning System, GPS), αλλά και άλλων χωρών. Η Κίνα για παράδειγμα έχει ήδη συνάψει συμφωνία συνεργασίας με την Ε.Ε. Μέχρι, ωστόσο, να τεθεί σε πλήρη λειτουργία το «Γαλιλαίος», η Ε.Ε. αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος (εκτός της Ρωσίας) εξαρτάται απόλυτα από το αμερικανικό σύστημα, το οποίο ελέγχεται από το Πεντάγωνο. Οι αμερικανικές πιέσεις αμβλύνθηκαν μόνο όταν η Ε.Ε. αποδέχθηκε τα δύο συστήματα να είναι συμβατά. * «Το "Γαλιλαίος" λειτουργεί ανταγωνιστικά αλλά και συμπληρωματικά με το αμερικανικό σύστημα» τονίζει ο διευθυντής της αντιπροσωπείας της Κομισιόν στην Ελλάδα, Ιερ. Παπαδόπουλος. «Πλεονεκτεί ωστόσο έναντι του GPS, καθώς έχει πολύ μεγαλύτερο φάσμα λειτουργιών και έχει ίδιο και, πιθανότατα, υψηλότερο βαθμό ακρίβειας». Πράγματι, οι εφαρμογές του είναι πάρα πολλές και σε τομείς όπως οι μεταφορές (οδικές, σιδηροδρομικές, θαλάσσιες κ.λπ.), η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, η γεωργία, η αλιεία, η πολιτική προστασία κ.λπ.* Με τη «βοήθεια» των δεκτών δορυφορικής πλοήγησης, που είναι ενσωματωμένοι (ή θα ενσωματωθούν) πέρα από τα κινητά και σε όλες τις ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές, θα είναι δυνατά:* Η πρόσβαση σε πληροφορίες όπως ποιο είναι και πού βρίσκεται το πλησιέστερο νοσοκομείο, ποια είναι η συντομότερη διαδρομή σε πρατήριο καυσίμων, ακόμη και για το κοντινότερο εστιατόριο.* Ο εντοπισμός θέσης για όσους καλούν τους αριθμούς έκτακτης ανάγκης. Κάθε χρόνο στην Ε.Ε. πραγματοποιούνται 180 εκατ. κλήσεις έκτακτης ανάγκης και το 60%-70% γίνονται από κινητό τηλέφωνο, αλλά σε περισσότερες από ένα εκατομμύριο περιπτώσεις δεν μπορεί να σταλεί ασθενοφόρο εξαιτίας της έλλειψης επαρκών στοιχείων για τον ακριβή εντοπισμό του καλούντος. * Η παρακολούθηση όλων των δημόσιων συγκοινωνιών, τρένων, λεωφορείων κ.λπ., αλλά και η ιχνηλάτηση όλων των επικίνδυνων και μη φορτίων μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων που ήδη άρχισαν να προσαρτώνται στις συσκευασίες και στα οχήματα μεταφοράς. Εφικτή θα είναι και η παρακολούθηση της κίνησης όχι μόνο των μεγάλων επιβατικών πλοίων, αλλά και των μικρότερων, τράτες κ.λπ., ώστε να καταγράφεται και η παράνομη αλιεία. * Η καταγραφή όλων των καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Ηδη, στο ψηφιακό σύστημα γεωργικών στοιχείων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, υπάρχουν πληροφορίες για 50 εκατομμύρια αγρούς που καλλιεργούνται στην Ε.Ε. Και, όπως υποστηρίζουν οι Βρυξέλλες, πρέπει να ολοκληρωθεί άμεσα η μέτρηση των αγροτεμαχίων, γιατί βάσει αυτής θα χορηγείται πλέον η όποια ευρωπαϊκή ή εθνική επιδότηση της παραγωγής. * Το σύστημα προσφέρει ακόμα πληθώρα εφαρμογών στις χερσαίες και τις υπεράκτιες δραστηριότητες εξερεύνησης και εκμετάλλευσης πετρελαιοειδών και φυσικού αερίου, στην ανθρωπιστική έρευνα και διάσωση, στο συνοριακό έλεγχο, στην παρακολούθηση κρατουμένων (με τα ειδικά βραχιόλια), στα σπορ (πρόβλεψη ακραίων καιρικών φαινομένων με ακρίβεια) κ.λπ.* Ανησυχία ωστόσο και προβληματισμό προκαλεί η δυνατότητα εντοπισμού και ιχνηλάτησης της θέσης ανθρώπων, καθώς τίθεται ευθέως ζήτημα παραβίασης της ιδιωτικής ζωής και προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Για τις Βρυξέλλες, όμως, το θέμα έχει σχεδόν κλείσει, μια και κρίνονται επαρκείς οι δύο οδηγίες που ρυθμίζουν τους όρους χρήσης προσωπικών δεδομένων (94/46/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ).**«Το "Γαλιλαίος", ο σύγχρονος Ιανός, μπορεί να αμφισβητεί την αμερικανική μονοκρατορία στο διάστημα, αλλά χρησιμοποιεί αμερικανικές μεθόδους απέναντι στα προσωπικά δεδομένα» τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, Δημ. Παπαδημούλης. «Οι εγγυήσεις της προστασίας των δικαιωμάτων του πολίτη είναι ανεπαρκείς και διάτρητες» καταλήγει.**«Η χρησιμοποίηση του συστήματος πέρα από τη διευκόλυνση των μετακινήσεων των πολιτών και τη διάσωση αγνοουμένων αντιτίθεται με το δίκαιο προστασίας των προσωπικών δεδομένων (οδηγία 95/46 και ΕΣΔΑ)» τονίζει και το μέλος του δ.σ. του ΔΣΑ, Δημ. Σαραφιανός, προσθέτοντας ότι: «Η δημιουργία μιας πανοπτικής κοινωνίας προς χάρη της ασφάλειας δεν οδηγεί στην πάταξη της εγκληματικότητας αλλά στην αλλοίωση των ίδιων των δομών του κοινωνικού και του πολιτικού συστήματος. Και η Ευρώπη έχει ιστορικές εμπειρίες απολυταρχικών καθεστώτων». Το κέντρο επιχειρήσεωνΗ συζήτηση άλλωστε για την προστασία της ιδιωτικής ζωής από τη χρήση συστημάτων ραδιοπλοήγησης μόλις τώρα έχει αρχίσει και ήδη αρκετές πανευρωπαϊκές οργανώσεις μελετούν τρόπους για να εναντιωθούν στον «Μεγάλο Αδελφό»! Το βέβαιο είναι, πάντως, ότι η Ελλάδα μαζί με άλλες 10 χώρες διεκδικεί την έδρα του θαλάμου επιχειρήσεων του συστήματος «Γαλιλαίος», του κέντρου δηλαδή που θα διαχειρίζεται τους 30 δορυφόρους. Οι συνδιεκδικητές μας είναι η Βρετανία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ολλανδία, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ιταλία, η Τσεχία και η Σλοβενία. Οι πιθανότητες για τη χώρα μας είναι μηδαμινές, αλλά, με δεδομένη τη σύγκρουση των «μεγάλων κρατών» και την απροθυμία τους να δώσουν την έδρα σε κάποιο νέο μέλος, η Ελλάδα δεν έχει παρά να ελπίζει! Η έδρα θα καθοριστεί στο εαρινό συμβούλιο κορυφής ή το αργότερο σε εκείνο του Δεκεμβρίου του 2007.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 04/02/2007
Μία μία οι χώρες που δέχθηκαν την επιταγή των ΗΠΑ για έκδοση ασφαλέστερων διαβατηρίων άρχισαν να προβαίνουν σε αυτήν. To ενσωματωμένο τους μικροκύκλωμα «φωνάζει» με ραδιοκύματα την ταυτότητα του πραγματικού κατόχου. Ωστόσο... τη φωνάζει και σε ώτα μη ενδεδειγμένα!ΤΑΣΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ

Στον αιώνα της ασύρματης πληροφορίας, επόμενο ήταν να μετακινούμαστε με την ταυτότητά μας ή και τα μετρητά μας σε ασύρματη μνήμη. Είναι όμως ασφαλή;
Η ηλεκτρονική τεχνολογία που έχει κληθεί να δώσει λύση στην τρομοφοβία των Αμερικανών μετά την 11η Σεπτεμβρίου δεν είναι άλλη από εκείνη που εμποδίζει την κλεπτομανή κυρία να χώνει στην τσάντα της τα αγαθά που απλόχερα εκτίθενται στις προθήκες των καταστημάτων. Είναι οι γνωστές μας πια «ηλεκτρονικές ετικέτες», τα μικροκυκλώματα δηλαδή που κρύβονται συνήθως κάτω από την ετικέτα με το ραβδόγραμμα (barcode).
Κατ' ουσίαν πρόκειται για μια μικρή ηλεκτρονική μνήμη που είναι ταυτόχρονα και πομπός ραδιοκυμάτων. Γι' αυτό η διεθνώς κοινή επωνυμία της είναι RFID (Radio Frequency Identity - Ταυτότητα Ραδιοσυχνοτήτων). Η ιστορία της ξεκινάει αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο ρώσος φυσικός Λεόν Θερεμίν δημιούργησε μία συσκευή κατασκοπείας που αναμετέδιδε τα ραδιοκύματα που συνελάμβανε η κεραία της. Αρχικά δηλαδή ήταν μία συγκαλυμμένη παθητική συσκευή ακρόασης, αλλά σταδιακά - και ως τα μέσα της δεκαετίας του '90 - έφθασε να είναι ένα μικροσκοπικό κύκλωμα σε φιλμ, που προδίδει την ταυτότητα του φέροντος.
Η πρώτη χώρα που αξιοποίησε τις δυνατότητες του RFID ήταν η Μαλαισία, η οποία εξέδωσε το 1998 διαβατήρια με ενσωματωμένη μια τέτοια ταυτότητα ραδιοσυχνοτήτων. Εκτός από τις πληροφορίες που κλασικά καταγράφονται σε ένα διαβατήριο, οι Μαλαισιανοί καταχώριζαν στο RFID και το ιστορικό ταξιδιών του φέροντος. Το 2005 ήταν η σειρά των ΗΠΑ να εκδώσουν τα δικά τους ηλεκτρονικά διαβατήρια και τώρα η τάση γενικεύεται, με τον όρο «ePassport» να περιγράφει το νέο, διεθνώς αποδεκτό πρότυπο. Ποιος είναι ο τροφοδότης των περισσοτέρων αυτών ηλεκτρονικών ετικετών; Η εταιρεία ASK, από τη γαλλική Κυανή Ακτή - τη Sophia Antipolis της Νίκαιας συγκεκριμένα. Πρόεδρός της και κάτοχος της σχετικής ευρεσιτεχνίας ο προφανώς ελληνικής καταγωγής George Kayanakis (Γιώργος Καγιαννάκης). Το προϊόν της ονομάζεται SPID (Smart Paper ID) και διατίθεται με μνήμη EEPROM των 2Kbytes - 72Kbytes, με υποστήριξη των πρωτοκόλλων κρυπτογράφησης ΡΚΙ, DES, DES3 και RSA. Πληροφοριακά η ίδια εταιρεία προμηθεύει και το ελληνικό κράτος με τα RFID των νέων διαβατηρίων μας, με μνήμη των 72 Kbytes.Η επιτυχία της τεχνολογικής αυτής λύσης μοιάζει την τελευταία πενταετία να είναι καταλυτική και γενικευμένη. Οχι μόνο τα διαβατήρια και τα καταναλωτικά προϊόντα, αλλά και τα διόδια και οι πιστωτικές κάρτες έχουν μπει στον χορό της ασύρματης ταυτοποίησης. Οι παραλλαγές της τεχνολογίας RFID (παθητική, ημι-ενεργητική και ενεργητική) της επιτρέπουν να χρησιμοποιείται τόσο με / όσο και χωρίς πηγή τροφοδοσίας. Η πρώτη περίπτωση - η παθητική ταυτότητα ραδιοσυχνοτήτων - είναι αυτή που ανιχνεύουν οι συσκευές σάρωσης από κοντινή απόσταση, ενώ στην περίπτωση των ενεργητικών RFID έχουμε δυνατότητα εκπομπής μακριά, αλλά και... ανάληψης εργασιών από αυτές. Για παράδειγμα, τέτοια «έξυπνα αυτοκόλλητα» χρησιμοποιούνται ήδη σε νοσοκομεία των ΗΠΑ για τη λήψη μετρήσεων από τον οργανισμό των ασθενών και την όλη διαχείρισή τους από το ιατρικό προσωπικό, χωρίς λάθη στην ταυτοποίηση των ασθενών. Μάλιστα είδαμε πρόσφατα αυτή την ευκολία του RFID να μετατρέπεται σε μόδα της νεολαίας, με θαμώνες κλαμπ της Ισπανίας και της Ολλανδίας να εμφυτεύουν υποδορίως το σχετικό τσιπάκι, προκειμένου να έχουν ελεύθερη είσοδο στους αγαπημένους τους χώρους ψυχαγωγίας!
Απλούστερες - και πιο ανώδυνες - γενικευμένες χρήσεις του RFID έχουμε δει στις κάρτες απεριορίστων διαδρομών των μέσων μαζικής συγκοινωνίας (πρώτο διεθνώς το Χονγκ Κονγκ και το μετρό της Μόσχας), στις κάρτες διέλευσης διοδίων (στη δική μας Αττική οδό) και... στη μετατροπή των καρτών αυτών σε κάρτες ανάληψης μετρητών: ειδικά τερματικά, στο Χονγκ Κονγκ για παράδειγμα, «ξαναγεμίζουν» τις κάρτες αυτές αφού έχουν συνδεθεί με κάποιον τραπεζικό λογαριασμό του κατόχου ή καταναλωτικό του δάνειο. Η τελευταία εξέλιξη στην αξιοποίηση των RFID μας έρχεται από την Κορέα, όπου οι κατασκευάστριες κινητών τηλεφώνων ενσωματώνουν τα RFID σε αυτά και τα μετατρέπουν σε σαρωτές ανίχνευσης τέτοιων ετικετών. Μια περιζήτητη σχετική υπηρεσία είναι η παρακολούθηση της υγείας ηλικιωμένων προσώπων - έχουν επάνω τους το αντίστοιχο αυτοκόλλητο διάγνωσης - από το κινητό τηλέφωνο συγγενούς τους.

Το επόμενο χτύπημα ήλθε μόλις πριν από λίγες ημέρες στις 23 Οκτωβρίου: οι καθηγητές Πληροφορικής του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης στο Amherst Τομ Χέιντ-Μπέντζαμιν (Tom Heydt-Benjamin) και Κέβιν Φου (Kevin Ε. Fu) έκαναν την αντίστοιχη επίδειξη υποκλοπής σε μία από τις νέες πιστωτικές κάρτες με RFID.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Οτι μπορεί να παίρνουμε διαβατήρια και πιστωτικές κάρτες με πολύχρονη διάρκεια χρήσης, αλλά η τεχνολογική δυνατότητα παραβίασής τους τα αχρηστεύει από τον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας τους! Ποια είναι η απάντηση των αρμοδίων; Από όσα αποκομίσαμε σε σχετική αναζήτηση στο Διαδίκτυο, λύση υπάρχει εν μέρει και μόνο αν τη χρυσοπληρώσεις: να προμηθευτείς τσιπάκια - όπως της RSA Security - που επιτρέπουν στον φέροντα να απενεργοποιεί το κύκλωμα όλες τις άλλες ώρες εκτός από τις στιγμές που συναινεί να περάσει από ασύρματο έλεγχο.
Ακριβή, σπασμωδική και δυσλειτουργική λύση, θα πείτε ίσως. Ναι, αλλά... αν έτσι κόβεις την επαφή με τον Αντίχριστο;
Το ΒΗΜΑ, 29/10/2006 , Σελ.: H05Κωδικός άρθρου: B14902H051ID: 281276

orthodox-watch
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι απόψεις των αναρτήσεων δεν ταυτίζονται υποχρεωτικά με τις δικές μας.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.