Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Πατρίδα μου είναι η Αλήθεια

Ο Ελληνισμός αντιστέκεται στους αιώνες με ασπίδα την αλήθεια
Πατρίδα μου είναι η Αλήθεια

"γνῶθι σαὐτόν"
Αυτό ήταν ένα από τα δύο παραγγέλματα στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς. Τον ομφαλό της Γης όπως ονομάστηκε αυτός ο τόπος υπέρτατης Σοφίας.
Αυτή η φράση που αντίκρυζαν οι κοινωνοί των μυστηρίων αποτελεί και το κλειδί της διαχρονικής πορείας του Ελληνισμού, την απόδειξη της Αληθινής Πατρίδας που οι δημιουργοί του πολιτισμού την ταύτισαν με την ίδια την Αλήθεια, το Φως.
Γνώση λοιπόν. Ενδελεχής αποκρυπτογράφηση του ίδιου μας του εαυτού. Ποιος θα τολμούσε να θέσει κάτι παρόμοιο ως στάση ζωής εάν δεν ήταν σίγουρος ότι έχει το ηθικό πλεονέκτημα; Ποιο "κράτος" θα τολμούσε να θέσει στους πολίτες του αυτό το κριτήριο αναζήτησης εάν δεν ήταν σίγουρο ότι υπηρετούσε το Δίκαιο;
Η απάντηση είναι απλή. Μόνο ένας πολιτισμός που θα στεκόταν επάξια στους αιώνεςθα μπορούσε να θέσει αυτή την βάσανο. Να στρέψει τους κοινωνούς του στην πρωταρχική ρίζα της γνώσης, να αναμετρηθεί σε ατομικό επίπεδο και εντέλει να ριζώσει βαθιά στη Γη που τον γέννησε έχοντας πείσει το Έθνος στην πρωτογενή του βάση: Τον πολίτη.
Αλήθεια, ποιό Έθνος θα μπορούσε να αναμετρηθεί με την Αλήθεια, ακόμα και σήμερα, 3000 χρόνια μετά;
Θα μπορούσαν π.χ. οι Τούρκοι να πουν στους πολίτες τους "Αναζητήστε την αλήθεια"; Θα συνθλίβοντο υπό το βάρος των θηριωδιών τους. Οι Αλβανοί; Θα ανακάλυπταν την ιστορική τους ανυπαρξία. Οι Γερμανοί που παριστάνουν τους "εκπολιτιστές"; Θα έβρισκαν παρηγοριά μόνο στα Τουρκικά "ανδραγαθήματα", όπως έκανε και ο Χίτλερ για να δικαιολογήσει το ολοκαύτωμα ("ποιός θυμάται τους Αρμένιους")...
Και όμως, ακόμα και σήμερα, οι αρνητές του Ελληνισμού, οι παραχαράκτες της ιστορίας έχουν το θράσος να χρησιμοποιούν το τσιτάτο "Εθνικό είναι το αληθές". Πού; Στο Έθνος που αναμετρήθηκε μέσα στους αιώνες με το ψεύδος, τη διαβολή, την απανθρωπιά, την πονηρία. Διακινούμενο από τους ίδιους που ποντάρουν στη λήθη για να περάσουν τα νοσηρά τους σχέδια.
Πώς είναι δυνατόν να κουνά το δάχτυλο στους Έλληνες κάποιος που βαφτίζει την γενοκτονία της Ιωνίας ως "συνωστισμό"; Αρνείται δηλαδή ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας αντιγράφοντας το τρίτο Ράιχ σε μεθοδολογία;
Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να αμφισβητούν την Ελληνικότητα της Μακεδονίας υποδυόμενοι τους "προοδευτικούς" χρησιμοποιώντας την ίδια προπαγάνδα που χρησιμοποίησε ο Μουσολίνι όταν προετοίμαζε την εισβολή του κατά της Ελλάδας; Όταν μιλούσε δηλαδή για καταπίεση της ..."Μακεδονικής μειονότητας" και οι καλοί φασίστες θα την "απελευθέρωναν";
Πώς μπορούν κάποιοι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως "αριστεροί" να κλείνουν το μάτι στον Γκρουέφσκι, αποκρύπτοντας την θυσία εργατών, φοιτητών και την σύγκρουση του ΕΑΜ τον Ιούλιο του 1943 με τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής όταν ο Χίτλερ ήθελε να παραδώσει την Μακεδονία στους σκοπιανούς συνεργούς του;
Ο Ελληνικός πολιτισμός υπερέχει και στέκεται περήφανα μέσα στους αιώνες ακριβώς επειδή στηρίχθηκε στην Αλήθεια. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που φέρει το Ελληνικό Έθνος ως όλον αλλά και οι Έλληνες ατομικά. Αυτή η καθάρια κληρονομιά και το χρέος να τη διατηρήσει. Να την κρατήσει ζωντανή ακόμα και με την προσωπική του Θυσία.
Αυτό πρέπει να είναι και το κριτήριο του κοινωνικού και πολιτικού μας βίου. Η προάσπιση της αλήθειας και η παραδειγματική τιμωρία αυτών που πρεσβεύουν συνειδητά το ψεύδος. Το ιστορικό και πολιτικό ψεύδος, που αποτελεί Ύβρι απέναντι στην Ελλάδα.
Πριν από όλες τις περισπούδαστες αναζητήσεις λοιπόν για το "ποιός θα μας σώσει", τώρα που οδεύουμε προς τις εκλογές, σκεφτείτε το βασικότερο αξίωμα όπως ακριβώς το εξέφρασε και ο Ιησούς Χριστός:
Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς
Μόνο η Αλήθεια θα μας σώσει και η Αλήθεια μας είναι η Ελλάδα.

«Έλληνες πολιτικοί με καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες»

 «Έλληνες πολιτικοί με καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες»

Αφορολόγητες τραπεζικές καταθέσεις ύψους 200 δισ.ευρώ φέρονται να έχουν στην Ελβετία Έλληνες πολίτες και πολιτικοί.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της  Süddeutsche Zeitung,  «μέχρι πριν λίγο καιρό η κυβέρνηση και του κοινοβούλιο της Αθήνας έδειχναν ελάχιστη βιασύνη να κλείσουν φορολογική συμφωνία με την Ελβετία, όπως το έκαναν η Γερμανία, η Μ. Βρετανία και τελευταία η Αυστρία» παρατηρεί η αρθρογράφος.

Ωστόσο, η εφημερίδα επισημαίνει ότι, τώρα η υπόθεση πρέπει να κλείσει γρήγορα καθώς «οι βουλευτικές εκλογές στις 6 Μαΐου και ο οργή πολλών Ελλήνων που κατευθύνεται στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, επειδή επί χρόνια παρέλειψαν να πατάξουν σοβαρά τη φοροδιαφυγή».

Το δημοσίευμα αναφέρεται στο άρθρο25 της συμφωνίας που επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στις αρχές των δύο χωρών, σε περίπτωση που υπάρχουν υποψίες για φοροδιαφυγή.

  «Παραλίγο κι αυτή η τροποποιημένη συμφωνία να παρέμενε σχέδιο για το μέλλον. Η Βέρνη το υπέγραψε ήδη τον Νοέμβριο του 2011 αλλά το ελληνικό κοινοβούλιο άφησε να περάσει ένας ολόκληρο χρόνος πριν μπει η τελική υπογραφή. Ακόμη και Έλληνες πολιτικοί διατηρούν λογαριασμούς στην Ελβετία. Δεν σημαίνει πάντα ότι πρόκειται για αφορολόγητο χρήμα, αλλά νόμιμο ή παράνομο το ελληνικό κεφάλαιο αποφεύγει το φως» υπογραμμίζει το δημοσίευμα.

Ο κόσμος τους φτύνει, αλλά αυτοί νομίζουν ακόμα ότι ψιχαλίζει



Δίνουν και παίρνουν οι δημοσκοπήσεις που γίνονται στα κρυφά για λογαριασμό των κομμάτων και των μέσων ενημέρωσης. Οι φήμες είναι πολλές, άλλες αληθινές, άλλες ψεύτικες, πολλές εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Σε ένα όμως θέμα συμφωνούν όλοι οι δημοσκόποι: Ότι η κατάσταση είναι και θα παραμείνει ρευστή μέχρι να κλείσουν οι κάλπες της ερχόμενη Κυριακή. Και ίσως για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση και έπειτα να είναι οι κάλπες πράγματι… γκαστρωμένες, όπως έλεγε και ο αείμνηστος Φλωράκης.
Οι πρώτες αυτές εκλογές (γιατί μπορεί να ακολουθήσουν κι άλλες) ενδείκνυνται για να εκφράσει ο κόσμος την οργή του για το πολιτικό σύστημα που τον κυβέρνηση τόσα χρόνια. Χωρίς μισθό, σύνταξη, δουλειά, χωρίς ασφάλεια, παιδεία και υγεία τι περιμένουν άραγε τα υπάρχοντα αστικά κόμματα; Να τους ψηφίσουν με κλειστά τα μάτια; Ασφαλώς κι όχι, ο κόσμος έχει βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια, πολιτικούς που τόσα χρόνια βλέπει και ξαναβλέπει και πολιτικές που τον έχουν οδηγήσει στην καταστροφή.
Κι αυτά τα λέμε διότι δεν αποκλείεται να επιβεβαιωθούν τα σενάρια που κάνουν λόγο για 9 και 10 κόμματα στη Βουλή, μεταξύ αυτών και η Χρυσή Αυγή, γεγονός που θα αποτελέσει όνειδος για τη Δημοκρατία αλλά και τη μεγάλη ήττα του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος.
Έχει μείνει μία εβδομάδα από τις κάλπες και κάποιοι νομίζουν ότι βρέχει ενώ τους φτύνουν από παντού. Κι αυτό το λέμε για όλους τους πολιτικούς χώρους. Ορισμένοι εμφανίζονται αγχωμένοι για την εκλογή τους και ξεχνούν την πατρίδα. Τώρα λοιπόν που η καταιγίδα πλησιάζει που ο Μιχαλολιάκος και ο Καμμένος ετοιμάζονται να κάνουν πάρτι στο Κοινοβούλιο και ο Τσίπρας το παίζει τιμητής των πάντων, υπάρχουν ακόμη υπουργοί και βουλευτές που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.
Βλέπουμε για παράδειγμα στη Νέα Δημοκρατία να τραβάει όλο το κουπί ο Σαμαράς, να καταγγέλλει τη Χρυσή Αυγή, να δίνει αγωνιώδη μάχη προκειμένου να μη γίνει στην Ελλάδα της κακομοίρας, αλλά κάποιοι μεγαλόσχημοι να απέχουν από τον πόλεμο.
Ο Τσίπρας, η Αλέκα και ο Κουβέλης που είναι τώρα που οι νεοναζί και οι Καμμένοι απειλούν να τα κάνουν όλα μπάχαλο; Η επαναστατικότητά τους εξαντλείται μόνο στο πόσο ποσοστό θα λάβουν και με ποιον θα συνεργαστούν;
Να μην μιλήσουμε για το ΠΑΣΟΚ όπου όλα τα μεγαλοστελέχη για το μόνο που νοιάζονται είναι να …χάσει ο Βενιζέλος και τον περιμένουν στην γωνία.
Αντί, λοιπόν, όλοι τους να κοιτάνε την προσωπική και κομματική «επιτυχία» ας δουν σε τι κίνδυνο μπαίνει η Ελλάδα. Ας καταλάβουν επίσης όλοι τους γιατί ο κόσμος είναι οργισμένος, γιατί ετοιμάζεται να τους καταδικάσει, άλλους λιγότερο κι άλλους περισσότερο.
Έχει μείνει μια εβδομάδα που το υπάρχον πολιτικό προσωπικό πρέπει να πείσει τον ελληνικό λαό ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στη χώρα. Εντάξει, από το τελειωμένο ΠΑΣΟΚ δεν περιμένουμε και πολλά. Σίγουρα περιμένουμε περισσότερα από τη Νέα Δημοκρατία ενώ από την Αριστερά περιμένουμε περισσότερη υπευθυνότητα. Με καταγγελτικό λόγο και χωρίς σχέδιο το μόνο που θα καταφέρουν είναι να έχουν εξ δεξιών τους το Μιχαλολιάκο να τους χαιρετά ναζιστικά. Αυτό θέλουν;
Κυριακή κοντή γιορτή, λοιπόν. Αν κάποιοι δε θέλουν η τιμωρία να είναι πολύ σκληρή, ας αλλάξουν τακτική. Όλοι μαζί μπορούν να αποτρέψουν τους κινδύνους για τη Δημοκρατία.

Ο παγκόσμιος έλεγχος των μέσων προπαγάνδας της Ουάσιγκτον από τον Τζορτζ Σόρος



Του Wayne Madsen
Ιστοσελίδα του ρωσικού ιδρύματος γεωπολιτικής Strategic Culture Foundation

Mια προσεκτική ματιά στον προϋπολογισμό για το 2013 του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου Κυβερνητών των ΗΠΑ (Broadcasting Board of GovernorsBBG), που έχει και την εποπτεία του Διεθνούς Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου (International Broadcasting BoardIBB) και καθορίζει τη γραμμή προπαγάνδας της αμερικανικής κυβέρνησης στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση, και (όλο και περισσότερο) στο διαδίκτυο, αρκεί για να αντιληφθούμε το εύρος της επίδρασης του Τζορτζ Σόρος και των συμφερόντων που κρύβονται πίσω από την "προβολή ήπιας δύναμης" των νεο-συντηρητικών στην διάχυση πληροφοριών όπως αυτές μεταδίδονται από επίσημα μέσα της κυβέρνησης των ΗΠΑ προς ένα παγκόσμιο ακροατήριο.

Το νέο αυτό είδος προπαγάνδας των ελεγχόμενων από το ΙΒΒ σταθμών, όπως η "Φωνή της Αμερικής", το"Radio Free Asia", και το "Radio Free Europe" δεν θα πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι ο πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CNN,Ουόλτερ Άιζαακσον, έδωσε παραίτηση για να αναλάβει την προεδρία του Δ.Σ. του BBG το 2009, οπότε και έκανε έκκληση στους Αμερικανούς να αμφισβητήσουν δυναμικά την "αντι-αμερικανική προπαγάνδα"διεθνών ραδιοτηλεοπτικών δικτύων όπως το Russia Today (RT) (φωτό αριστερά), το Press TV του Ιράν, και το CCTV της Κίνας. Ο Άιζαακσον συμβαδίζει με τους στόχους του Σόρος και του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων ως επικεφαλής του Aspen Institute. Τελικά, ο Άιζαακσον παραιτήθηκε από τη θέση του ως προέδρου τον Ιανουάριο του 2012.

Ανάμεσα στις προτεραιότητες της προπαγάνδας των ΗΠΑ περιλαμβάνεται η επιτάχυνση των προσπαθειών για την πραγματοποίηση πολιτικών αλλαγών στις λεγόμενες "5 εναπομείνασες «κομμουνιστικές» χώρες στον κόσμο" μέσω ψυχροπολεμικών μεθόδων διάχυσης "ειδήσεων" και άλλων πληροφοριών της Φωνής της Αμερικής (VOA), του Γραφείου Ραδιοφωνίας της Κούβας (OCB), και των χρηματοδοτούμενων οργανώσεων "RFE / RL" (Radio Free Europe / Radio Liberty) και "Radio Free Asia"(RFA). Ένα από τα ινστιτούτα του Σόρος, το "Open Society Institute", διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στη διαχείριση αυτών των αποδεκτών "όπλων" προπαγάνδας, η οποία αρχικά γινόταν από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) πριν περάσει de facto ο έλεγχος στον Σόρος, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Ευρώπη. Οι "5 εναπομείνασες «κομμουνιστικές» χώρες-στόχος" είναι η Κίνα, η Κούβα, η Βόρεια Κορέα, το Λάος και το Βιετνάμ.

Το BBG διατείνεται ότι τα προπαγανδιστικά εγχειρήματα των ΗΠΑ έχουν ως στόχο ένα παγκόσμιο ακροατήριο187 εκατομμυρίων ανθρώπων και ότι οι εκπομπές σε 59 γλώσσεςπου μεταδίδονται σε περισσότερες από 100 χώρες δεν υπερβαίνουν σε κόστος τα 5 εκατ. δολάρια ετησίως. Ο προτεινόμενος προϋπολογισμός του BBG περιλαμβάνει όλες τις κωδικές φράσεις του Σόρος για τα "υψηλά πρότυπα δημοσιογραφικής ανεξαρτησίας, ηθικής και αντικειμενικότητας" των ΗΠΑ και δεν παραλείπει να αναφέρει την στήριξη "της δημοκρατίας, της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και της διαφάνειας των θεσμών ανά τον κόσμο".

Αλλά ενώ οι προπαγανδιστικές εκπομπές των ΗΠΑ τονίζουν τη "διαφάνεια" που πρέπει να διατηρούν οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, η κυβέρνηση Ομπάμαυπήρξε μια από τις πιο αδιαφανείς κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Η παραπομπή 6 πρώην υπαλλήλων των μυστικών υπηρεσιών και των Ε.Δ. των ΗΠΑ για την διάδοση, άμεσα ή έμμεσα,υποτίθεται διαβαθμισμένων πληροφοριών σε δημοσιογράφους, κατά παράβαση του νόμου 1917 περί κατασκοπείας, είναι πρωτοφανής για τα δεδομένα οποιασδήποτε κυβέρνησης, από την εποχή που ο νόμος τέθηκε σε ισχύ κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα 6 άτομα που κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν είναι: ο Thomas Drake, της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας, οι Jeffrey Sterling και John Κiriakou, της CIA, o Bradley Manning του Αμερικανικού Στρατού, o εργαζόμενος ως μεταφραστής της εβραϊκής γλώσσας στο FBI, Shamai Liebowitz, και ο Steven Kim, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ο δημοσιογράφος των New York Times, James Risen, έχει κληθεί σε ομοσπονδιακό δικαστήριο να καταθέσει ενώπιον ειδικής επιτροπής το όνομα της πηγής ή πηγών του από την CIA που του αποκάλυψε τις κατασκοπικές δραστηριότητες της υπηρεσίας που αφορούν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Άλλοι δημοσιογράφοι και οι πηγές τους έχουν βρεθεί επίσης αντιμέτωποι με αντισυνταγματικές, εξονυχιστικές έρευνες από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, το FBI και το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Με δρακόντεια και περιοριστικά μέτρα, που παραβιάζουν τις αρχές της διαφάνειας και της ελεύθερης πληροφόρησης και διακίνησης ιδεών, τα προπαγανδιστικά εγχειρήματα των ΗΠΑ έχουν ως στόχο την άσκηση πίεσης στις διάφορες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο προκειμένου να καταστήσουν και εκείνες τις πολιτικές δομές τους ανοιχτές σε αυξημένο έλεγχο.

Το όραμα του BBG για τον έλεγχο του παγκόσμιου φάσματος μετάδοσης διεθνών ειδήσεων από τις ΗΠΑ διατυπώνεται έυγλωττα στην δήλωσή που περιέλαβε στην αίτηση του προϋπολογισμού του: "Ο βασικός στρατηγικός στόχος του BBG είναι να γίνει το κορυφαίο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων, εστιάζοντας στην αποστολή και το φάσμα αποδοχής μας - δηλαδή, στην στόχευση των κατάλληλων πληθυσμών, με σκοπό την στήριξη και προώθηση ελεύθερων, ανοικτών, δημοκρατικών κοινωνιών". Ο κύριος στόχος του είναι το παγκόσμιο ακροατήριό του να φθάσει, μέχρι το2016, τα 216 εκατομμύρια άτομα σε εβδομαδιαία βάση. Ένας από τους στόχους της αμερικανικής κυβέρνησης είναι να ξεκινήσει ένα "Παγκόσμιο Ειδησεογραφικό Δίκτυο"("Global News Network"). Για την επίτευξη αυτού του στόχου, το BBG σχεδιάζει ένα "επιθετικό" πρόγραμμα που προβλέπει την "καταπολέμηση της λογοκρισίας και των εμπλοκών στο Διαδίκτυο, την ανάδειξη και επέκταση της καινοτομίας των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης(Facebook, Twitter, Βlogger, κ.α) και την εφαρμογή των πιο πρόσφατων τεχνικών και τεχνολογιών επικοινωνίας".

Τα εγχειρήματα αυτά δεν διαφέρουν από άλλα που εφαρμόστηκαν παλιότερα και εξακολουθούν να εφαρμόζονται από τον Σόρος, την αμερικανική ΜΚΟ "National Endowment for Democracy(NED), και του "Αμερικανικού Ινστιτούτου για την Ειρήνη" (U.S. Institute for Peace), και αποσκοπούν στην αξιοποίηση τεχνολογιών κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, το Twitter, το YouTube, τα podcasts, τα μηνύματα κινητής τηλεφωνίας, τις υπηρεσίες chat, εφαρμογές του Android και του I-Phone, καθώς και τα ιστολόγια, προκειμένου να οργανώνουν "επαναστάσεις", όπως αυτές που είδαμε να στήνονται στην Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Μολδαβία, την Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Συρία και άλλες χώρες. Το BBG έχει ζητήσει την επέκταση του φάσματος προπαγάνδας της κυβέρνησης των ΗΠΑ, μέσω όλων των τεχνολογιών που προαναφέραμε.

Ανάμεσα στις μορφές προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ, σύμφωνα με την πολιτική και τους στόχους που περιγράφει το ίδιο το BBG, περιλαμβάνεται και η αύξηση των τηλεοπτικών εκπομπών που απευθύνονται σε ακροατήρια στην Αίγυπτο και την Κεντρική Ασία. Αν και το BBG θεωρεί την τηλεόραση, το διαδίκτυο και τα κοινωνικά δίκτυα ως νέες διαύλους για τη διάδοση της προπαγάνδας, οι ραδιοφωνικές εκπομπές από τα βραχέα και μεσαία κύματα θα συνεχιστούν στο πλαίσιο του σχεδιασμού που απευθύνεται, όπως αναφέρεται από την ίδια την BBG, "στην Κούβα, την Κίνα, τη Βόρεια Κορέα, το Μιανμάρ, το Ιράν, το Θιβέτ, την περιοχή των Ουιγούρων Τούρκων, την FATA (παραμεθόριο περιοχή μεταξύ Αφγανιστάν και Πακιστάν), το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, τη Λευκορωσία, τις χώρες του Καυκάσου, τη Ρωσία, το Τουρκμενιστάν, το Χμερ και όλη την Αφρική".

Οι ΗΠΑ θα εξακολουθήσουν να χρηματοδοτούν και να επεκτείνουν την εμβέλεια αρκετών ραδιοφωνικών σταθμών που στοχεύουν σε ορισμένες χώρες, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείεςπροσπαθούν να ανατρέψουν τις σημερινές "αντι-αμερικανικές" κυβερνήσεις, να διατηρήσουν τους ήδη υπάρχοντες ηγέτες-ανδρείκελα, ή να επηρεάσουν την γενική πολιτική κατάσταση, μέσω της "προβολής ήπιας δύναμης". Οι σταθμοί αυτοί περιλαμβάνουν το "Radio Farda", παράρτημα του "Radio Free Europe" και του "Radio Liberty", που μεταδίδει προγράμματα στην Περσική στο Ιράν, το "Radio Free Αfghanistan", με προγράμματα στις τοπικές γλώσσες Πάστο και Ντάρι, το "Radio Mashaal", το οποίο μεταδίδει εκπομπές στη γλώσσα Πάστο στην παραμεθόριο περιοχή μεταξύ Αφγανιστάν καιΠακιστάν, το "Radio Free Iraq", με εκπομπές στην Αραβική, και τον σταθμό του Βόρειου Καυκάσου, που εκπέμπει στην αβαρική, την τσετσενική και την κιρκασιανή γλώσσα. Επιπλέον, η "Φωνή της Αμερικής" διατηρεί το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο Ashna, στοχεύοντας σε ακροατές στο Αφγανιστάν, καθώς και το "Radio Deewa", για την ίδια περιοχή. Λειτουργεί επίσης ένας ραδιοφωνικός σταθμός που εκπέμπει στα Κουρδικά, με στόχο τις κουρδικές περιοχές του Ιράκ, την Τουρκία, το Ιράν και τη Συρία, αλλά και το "Radio Azzatyq", που απευθύνεται σε ακροατές στο Καζαχστάν, το "Radio Azzatyk", για το Κιργιστάν και το "Radio Europa Libera" για ακροατές στη Μολδαβία.

Επίσης, οι ΗΠΑ σκοπεύουν να συνεχίσουν να εκπέμπουν τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά προγράμματα στην Αραβική μέσω των δικτύων "Alhurra", "Alhurra Ιraq", "Radio Sawa", και "Afia Darfur". Εκτός από τα ραδιοφωνικά δίκτυα, οι Αμερικανοί σχεδιάζουν τη διεύρυνση των υπηρεσιών μέσωTwitter, Facebook, Google, Yandex, και YouTube στην Αραβική, την Περσική, τη γλώσσα Ουρντού της Ινδίας, την Κουρδική, τη Ρωσική, την Λευκορωσική, την Αβαρική, την Τσετσενική, την Κιρκασιανή, την Τατάρ-Μπασκίρ ("Radio Azatliq"), την Ουκρανική ("Radio Svoboda"), την Αλβανική, την Κινεζική (και στις δύο εκδοχές της), τη γλώσσα των Ουιγούρων, του Θιβέτ, της Κορέας, της Βιρμανίας, της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Αϊτής, αλλά και την Χάουσα, τα Αμαρικά, την Αφαάν Ορόμπο, τα Σομαλικά, την Σουαχίλι, την Σόνα, την Ντμπέλε, την Κινιαρουάντα και την Κιρούντι. Το BBG παραδέχεταιότι παρατηρήθηκε μια απότομη αύξηση της εμβέλειας και της ποσότητας των σταθμών που χρηματοδότησε ο Σόρος, προκειμένου να γίνει η "Επανάσταση του σαφράν" στη Bιρμανία στα τέλη του 2007.

Το BBG έχει επίσης ως στόχο να μετριάσει την επιρροή της Ρωσίας στην Κεντρική Ασία, μεταδίδοντας ζωντανά τηλεοπτικά προγράμματα μέσω δορυφόρου "με σκοπό", όπως δηλώνει το ίδιο το BBG, "την καταπολέμηση της κυριαρχίας της ρωσικής γλώσσας στα μέσα ενημέρωσης - ένα μεγάλο μέρος των οποίων ελέγχεται από τη Μόσχα". Τα μέσα αυτά, σύμφωνα με το BBG, "μεταδίδουν συστηματικά αντι-Δυτικά μηνύματα". Η προπαγάνδα μέσω των ζωντανών αυτών δορυφορικών προγραμμάτων θα στοχεύει ιδιαίτερα το Αζερμπαϊτζάν, την Αρμενία, το Καζαχστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν.

Η αύξηση της μετάδοσης τέτοιων δορυφορικών προγραμμάτων και των υπηρεσιών διαδικτύου αφορά επίσης την Ινδία, το Λάος, το Χμερ, το Θιβέτ, και το Βιετνάμ. Αναμένεται αύξηση και των εκπομπών FM του "Radio Free Asia" στα σύνορα της Ταϊλάνδης με το Λάος. Το "Γραφείο Ραδιοφωνίας της Κούβας" (OCB), και τα προγράμματα του "TV Marti" μέσω Μαϊάμι θα επεκτείνουν την εμβέλειά τους για να μεταδίδονται ραδιοφωνικά, τηλεοπτικά και διαδικτυακά προγράμματα από χώρες της Λατινικής Αμερικής σε ακροατές στην Κούβα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, το BBG επιδιώκει να επεκτείνει την αμερικανική προπαγάνδα μέσω εμβόλιμων τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών προγραμμάτων, που τα ονομάζει"διαδραστικές παρεμβάσεις" και είναι παραγωγές της "Φωνής της Αμερικής". Αυτάενσωματώνονται στο κανονικό πρόγραμμα εγχώριων μέσων μαζικής ενημέρωσης, σε χώρες όπως π.χ. το Μπαγκλαντές. Άλλες απόπειρες "αξιοποίησης" των τοπικών ραδιοτηλεοπτικών φορέων επιχειρούνται στην ελληνική γλώσσα, μέσω σταθμών στηνΑθήνα, τη Λευκωσία, αλλά και στη σερβική γλώσσα μέσω τηλεοπτικών σταθμών στηΣερβία, καθώς και στην Ινδονησία, σε πάνω από 230 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ένας άλλος στόχος για τέτοια προγράμματα είναι η Τουρκία, η οποία περιγράφεται από το BBG ως"πολυπληθής και ανταγωνιστική αγορά μέσων ενημέρωσης, στην οποία παρατηρείται αύξηση του αντιαμερικανισμού καθώς και ένα αυξανόμενο ρεύμα υπέρ των ισλαμικών ιδεών".

Το BBG ισχυρίζεται ότι η "Φωνή της Αμερικής" ήταν επιτυχής όσον αφορά τον σχεδιασμό σταθμών στα Βαλκάνια, εγκαινιάζοντας, όπως δηλώνει το ίδιο το ΒΒG, "μόνιμες εκπομπές σε τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς στη Βοσνία, την ΠΓΔΜ, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία". Eξάλλου, η "Φωνή της Αμερικής" έχει εγκαινιάσει νέους σταθμούς στη Βεγγάζη και στην Τρίπολη της Λιβύης, την Χαργκέισα (πρωτεύουσα του μη διεθνώς αναγνωρισμένου ψευδοκράτους του Σομάλιλαντ), το Μπανγκούι, το Αφγανιστάν, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Πρόσφατα ανακαινίστηκαν και οι σταθμοί στο Σάο Τομέ, στην Μπανγκόκ, το Κουβέιτ, το Τινιάν, το Σαϊπάν και τη Σρι Λάνκα.

Ενώ το αμερικανικό κράτος περιορίζει συνεχώς την ελευθερία του τύπου στις ίδιες τις ΗΠΑαυξάνει παράλληλα την προπαγάνδα στο εξωτερικό. Η τάση αυτή χαρακτηρίζει γενικά τις αυτοκρατορίες που είναι έτοιμες να καταρρεύσουν και ήδη ακούν τον ίδιοτον επιθανάτιο ρόγχο τους. Καθώς η παγκόσμια εμβέλειά τους ξεθωριάζει, προσπαθούν να διατηρήσουν την ισχύ και την επιρροή τους, ανεξάρτητα από την κακή εικόνα τους στο εξωτερικό ή το τεράστιο κόστος που απαιτείται για αυτό τον σκοπό.

Καθώς η πάλαι ποτέ υπερδύναμη αντιπαλεύει με ψυχροπολεμικές μεθόδους το μυαλό και τις απόψεις μας, οι υπόλοιποι τηλεοπτικοί φορείς ανά τον κόσμο καλούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα ενός νέου και επιθετικού κύματος προπαγάνδας από τις ΗΠΑ. Τα αντίμετρα σε μια τέτοια μαζική προσπάθεια δεν είναι δυνατόν να είναι η παροχή τηλεοπτικών προγραμμάτων (συμπεριλαμβανομένων των τηλεοπτικών βίντεο μέσω YouTube) και ραδιοφωνικών εκπομπών στις οποίες συμμετέχουν πρόσωπα και οργανώσεις που υποστηρίζονται οικονομικά από τον Σόρος και την κυβέρνηση των ΗΠΑ, για να χρηματοδοτούν προβοκάτορες/"εξεγερμένους" που στήνουν "επαναστάσεις" και να στηρίζουν εγχώρια φερέφωνα. Για τον σκοπό αυτό, ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να ασκείται από τους διεθνείς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς που εδρεύουν στη Μόσχα, το Πεκίνο, τη Ντόχα, το Ντουμπάι, το Καράκας, το Τόκιο, την Σεούλ, το Ανόι, το Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο και την Άγκυρα. Και σε αυτούς σίγουρα συπεριλαμβάνονται, πρώτα και κύρια, τα δορυφορικά δίκτυα Russia Today (RT) και CCTV.



Η καταπληκτική, αληθινή ιστορία του John Harper, του τελευταίου ήρωα του Τιτανικού





Ήταν το «αβύθιστο πλοίο». Ήταν 15 Απριλίου του 1912, όταν ο Τιτανικός βυθίστηκε κάτω από τα παγωμένα νερά του Βόρειου Ατλαντικού, παίρνοντας μαζί του 1.517 ψυχές.

Το μεγαλύτερο και πιο πολυτελές πλοίο, κατά το χρονικό διάστημα είχε φύγει, υπενθυμίζοντας στον κόσμο την αδυναμία μας ως ανθρώπινα όντα. Αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο για το ναυάγιο του Τιτανικού εκτός από μια ιστορική τραγωδία. Υπάρχει μια ιστορία ηρωισμού και θαρραλέας ακλόνητης πίστης.

Το μεγάλο πλοίο χτυπάει στο παγόβουνο


Ο John Harper ήταν επιβάτης του Τιτανικού όταν απέπλευσε από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας, στο παρθενικό του ταξίδι. Ο αιδεσιμότατος Χάρπερ, ένας ευαγγελιστής από τη Γλασκώβη της Σκωτίας, ήταν γνωστός σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο ως χαρισματικός, παθιασμένος ομιλητής, ο οποίος οδήγησε πολλούς στο Χριστό μέσω του κηρύγματος. Το 1912, έλαβε πρόσκληση να μιλήσει στην Εκκλησία του Moody στο Σικάγο. Στις 11 Απριλίου 1912, ο John Harper επιβιβάστηκε τον Τιτανικό.

Μερικοί από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, ήταν στο κατάστρωμα. Ενώ πολλοί επιβάτες μιλούσαν για business και υλικές επιθυμίες, ο John Harper μιλούσε για την αγάπη του Χριστού στους άλλους. Μεταξύ εκείνων που επέζησαν από την τραγωδία, μίλησαν για τον Χάρπερ σαν ένα άνθρωπο της πίστης, που μιλούσε ευγενικά και μοιραζόταν την αγάπη του Χριστού με άλλους.


 Το βιβλίο ‘The Titanic's Last Hero’ μιλάει για την ιστορία του John Harper
 
Το βράδυ της 14 Απριλίου, ενώ οι επιβάτες χόρευαν στην αίθουσα χορού και δοκίμασαν την τύχη τους στην τσόχα, ο John Harper έβαλε την κόρη του στο κρεβάτι και διάβασε τις προσευχές του, όπως έκανε κάθε βράδυ. Στις 11:40 μ.μ., ο Τιτανικός χτύπησε ένα παγόβουνο. Το «αβύθιστο» πλοίο ήταν καταδικασμένο. Είτε λόγω δυσπιστίας ή λόγω άγνοιας, οι επιβάτες συνέχισαν στις απολαύσεις τους. Μόνο όταν το πλήρωμα του πλοίου έστειλε μια σειρά από φωτοβολίδες τότε οι επιβάτες συνειδητοποίησαν τη σοβαρότητα της κατάστασής τους. Στη συνέχεια ακολούθησε το χάος.

Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα. Αλλά η στάση του John Harper άφησε ένα ιστορικό παράδειγμα θάρρους και πίστης. Ο Harper ξύπνησε την κόρη του, την πήρε επάνω του και την τύλιξε σε μια κουβέρτα μέχρι το κατάστρωμα. Εκεί την αποχαιρέτησε με φιλί και την παρέδωσε σε ένα μέλος του πληρώματος που την έβαλε στην σωσίβια λέμβο 11. Ο Harper ήξερε ότι ποτέ δεν θα έβλεπε ξανά την κόρη του, η κόρη του θα έμενε ορφανή σε ηλικία έξι ετών.

Ο Χάρπερ έδωσε τότε το σωσίβιό του σε μια συνεπιβάτισσα, δίνοντας τέλος σε κάθε πιθανότητα δικής του επιβίωσης. Από επιζώντες μαθαίνουμε ότι φώναζε, "Οι γυναίκες και τα παιδιά και οι άνθρωποι που δεν έχουν σωθεί (να πάνε) στις σωσίβιες λέμβους." Έτσι κατάλαβε ότι υπήρχε ένα πιο σημαντικό πράγμα από το να επιζήσεις από τη φοβερή καταστροφή. Κατάλαβε ότι υπήρχαν εκείνοι που ήταν ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν την αιωνιότητα.
 
Στους ήχους του τρόμου και του μακελειού, ο Harper επικεντρώθηκε στην αποστολή του. Οι επιζώντες ανέφεραν ότι τον είδαν επάνω στο κατάστρωμα γονατισμένο, να περιβάλλεται από τρομοκρατημένους επιβάτες και να προσεύχεται για τη σωτηρία τους.

Στο 2:40 π.μ., ο Τιτανικός εξαφανίστηκε κάτω από το Βόρειο Ατλαντικό, αφήνοντας ένα μανιτάρι που έμοιαζε με σύννεφο καπνού και ατμού πάνω από τον τάφο του και, κατά τραγικό τρόπο, πάνω από 1000 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Harper, που πάλευε για τη ζωή τους στα παγωμένα νερά. Κατάφερε να βρει ένα κομμάτι από τα επιπλέοντα συντρίμμια να κρατηθεί. Γρήγορα κολύμπησε σε κάθε άτομο που μπορούσε να βρει, προτρέποντάς το να εναποθέσει την πίστη του στον Ιησού Χριστό. Ενώ ο θάνατος ερχόταν αμείλικτος, ο στόχος του John Harper ήταν να κερδίσει ανθρώπους στον Ιησού Χριστό.

Στο νερό, ο John Harper κινούταν όσο καλύτερα μπορούσε, μιλώντας σε όσον το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Η ερώτησή του ήταν: «Είσαι σωθεί;» Και αν η απάντηση ήταν αρνητική ή δεν καταλάβαιναν τι έλεγε, τότε τους εξηγούσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε τα περί της χριστιανικής πίστης.

Σύντομα ο John Harper υπέκυψε μέσα στην παγωμένη θάλασσα. Μέχρι και την τελευταία στιγμή, αυτός ο ακούραστος άνθρωπος με την δυνατή πίστη συνέχισε να μιλάει στους ανθρώπους.
 

Ένα άτομο θυμήθηκε, «είμαι ένας επιζών του Τιτανικού. Ήμουν ένας από τα μόλις έξι άτομα από τα 1517 που ανασύρθηκαν ζωντανά από τα παγωμένα νερά εκείνο το φοβερό βράδυ. Όπως εκατοντάδες γύρω μου, βρέθηκα να παλεύω στα κρύα, σκοτεινά νερά του Βόρειου Ατλαντικού. Ο θρήνος εκείνων που χάνονταν αντηχούσε στα αυτιά μου, όταν ήρθε επιπλέοντας κοντά μου ένας άνθρωπος που μου φώναξε, «έχει σωθεί η ψυχή σου;» Στη συνέχεια, τον άκουσα να φωνάζει σε άλλους, καθώς ο ίδιος και όλοι γύρω μου βυθίζονταν κάτω από τα νερά. Εκεί, μόνος το βράδυ με δύο μίλια νερού κάτω από μένα, έκραξα στον Χριστό να με σώσει. Είμαι του John Harper ο τελευταίος καρπός».

Στις φωτογραφίες κάτω : Ιούνιος 1912. Ένα βρετανικό ευαγγελικό περιοδικό, το ‘The Monthly Evangel’, λέει την ιστορία του John Harper.